[dzień]

żywa woda
przez słowa
i pomiędzy słowami

w oczach
już nie na smutek
jeszcze nie na radość

a ogień mówi
płyń

w dźwiękach
wiatr porywa
sny

stopy tuż
na ziemi

[kiedykolwiek]

czy umiesz płakać?
tak, umiem

czy to co odeszło
kiedykolwiek było twoje?

...

co straciłeś?

...

nie płacz
bo to nigdy
nie należało
do ciebie

bo nic
przecież

a to

gdyby
było

tak. było

[tyle stóp ponad rzeką]

wodo

czy mogę?

deszczu
taki dziś jesteś
ze wzruszenia

wodo
ale jak to?

jak możesz
nie chcieć ode mnie
niczego?

wodo
czy ty jesteś?

czy ty...?

czy ja płynę...

Brat

jak to jest
żyć dokładnie
tyle dni
ile się
żyje

a potem
o jeden dzień
dłużej

liczyć chwile
i oddechy
tak bardzo

wiedzieć

że są

są więcej
ale też
mniej niż
tamte
mocne ramiona

cicha noc

naprawdę miłość
jest życiem

i kiedy mówię
o nieśmiertelności
to tylko o tym

o spokojnym
oddechu śpiącego
dziecka

nie spotkałam tego
w słowach

dane mi było dotknąć
żebym mogła
uwierzyć

właśnie

gdyby wydarzyły się
wszystkie te rzeczy
które się nie wydarzają

albo gdyby nie
istniało to
co jest

to by
znaczyło
może
że właśnie
przekraczamy
granice

pomiędzy
światami

New Y.

siedzę na wysokim klifie
ocean uderza
w skałę

ona
mówi że jej stabilność
że to już koniec

patrzę
na mokrym piasku
żadnych śladów
w dole

rysunki z kamyków
muszli ziaren
kolorowych
płatków
stóp
wszystko
odpłynęło

teraz
nawoływania
mew

bęben
w rytmie fal

osuwa się stały ląd
nieodwołalnie